Vrijwilligers zijn voor SAAMO van onschatbare waarde. Ze zijn het kloppend hart van onze werkingen: ze brengen ideeën aan, steken de handen uit de mouwen, bieden hulp waar nodig en bouwen mee aan sterke buurten en projecten.
’t Geefhuisje in Oostende wordt gerund door 18 vrijwilligers met diverse achtergrond. Eén van hen is Christine. Voor ons SAAMO Magazine vertelde ze over hoe het vrijwilligerswerk voor haar een houvast betekende in moeilijke tijden.
Creatief zijn, uit noodzaak
“Na mijn scheiding viel alles weg: vrienden, schoonfamilie, zekerheden. Ik stond er alleen voor met vier kinderen”, vertelt Christine. Sinds haar vijftiende werkte ze in de horeca en ’s nachts had ze nog een job als wc-madam in een discotheek. “Maar uiteindelijk liep mijn man weg met het geld.” Op haar 35ste besloot Christine om opnieuw naar school te gaan. Na zeven jaar behaalde ze haar diploma secundair onderwijs en dat van opvoeder-begeleider. “Mijn droom was om jongeren te leren koken en te kiezen voor gezonde voeding. Zo kon ik mijn opleiding en horeca-ervaring combineren.”
Als de zorg te zwaar wordt
Na jaren wachten kreeg Christine een aanbod voor een sociale woning in de Nieuwe Stad in Oostende. Ze durfde niet weigeren, hoewel ze er tegenop zag om in die wijk te gaan wonen. “Ik heb vijf jaar moeten wennen. Ik voelde me op een eiland, verloren in het appartement. Ondertussen zorgde ik voor mijn kinderen en voor mijn terminaal zieke moeder die bij ons introk. Ik gleed steeds dieper weg in een depressie.”
Een nieuw vuur tijdens corona
De coronacrisis was een kantelpunt voor Christine. Tijdens de wandelingen met haar hond ontmoette ze opbouwwerker Katrien. “Ik luchtte mijn hart bij haar en belandde als vrijwilliger in de buurttuin. We plantten kruiden, maakten uitstapjes naar de Kruiderie in Beernem en zo kwam ik met buren in contact. Ik kreeg opnieuw energie”, vertelt Christine. “Later volgden ’t Proper ploegsje, een geefplein en uiteindelijk ’t Geefhuisje.”
Voor mijn kinderen maakte ik vroeger zelf een ganzenbordspel met flippo’s. Ik moest creatief zijn, uit noodzaak. Dat idee van spullen een tweede leven geven, dat zit in mij.
Vrijwilligerswerk als houvast
Christine bloeide open in haar vrijwilligerswerk. “Het vrijwilligerswerk was een openbaring voor mij. Ik wist wel dat ik van nature sociaal geëngageerd was, maar toch vielen nog andere puzzelstukjes in elkaar. Ik ontdekte dat ik best nog veel kan en dat ik een positieve impact heb op mensen. Mijn zelfvertrouwen groeide. Ik hoef niet altijd het hoge woord te voeren, ook anderen mogen schitteren.”
Ik ben blij dat ik nu zelf een houvast kan zijn voor een ander.
Hoopvol vooruit
Intussen is Christine al twee jaar als vrijwilliger een vaste kracht in ’t Geefhuisje. Toch dringt de VDAB aan op terugkeren naar betaald werk. “Ik wil het proberen, maar met mijn gezondheidsproblemen betwijfel ik of werkgevers even begripvol zullen zijn als SAAMO. Ik ben vlug vermoeid en buiten adem. In ’t Geefhuisje kan ik op m’n eigen tempo werken en begrijpen ze me als ik een slechte dag heb.”
Eén ding weet ze zeker: verhuizen doet ze niet meer. “De Nieuwe Stad voelt eindelijk als thuis. Hier heb ik mijn sociaal netwerk opgebouwd”, besluit Christine.
